Soulstice

Over mij

Ik ben Cynthia. Coach in Haarlem. (Klein-)dochter en zusje, nicht(je) en tante, partner en bonus-moeder. Ik ben maatje en vriendin, meisje en vrouw. Ik ben een proces, leerling van het leven die mag doorgeven. Ik ben dankbaar, een oude ziel en een nieuwetijdskind. Duikliefhebber en levensgenieter. (Eigen)wijs en onwetend, open en begrensd, het lelijke jonge eendje en de mooie zwaan. Ik ben zelfstandig ondernemer, coach, therapeut en hot yoga docent. Maar bovenal ben ik mens. Aards, praktisch en heerlijk imperfect. Krachtig en kwetsbaar, liefde en energie. En nog heel veel meer.

Ervaringen als cadeautjes

In iedere ervaring, iedere gebeurtenis, ligt in mijn ogen een geschenk, een cadeautje besloten. Ook, of misschien wel juist, in de minder prettige. Het kan je positieve leerervaringen, verruimende beslissingen, helpende overtuigingen, een mooie stap in je ontwikkeling, bepaalde vaardigheden of competenties of nieuwe hulpbronnen brengen. Zo heb ik ervaren, dat vertrouwen op mijn gevoel en intuïtie mij verder brengt, dan vertrouwen op mijn ratio.

Die cadeautjes draag ik met me mee, ook in een fysieke vorm, een persoonlijke verzameling kleine voorwerpen. Split van bergkristal, symbool voor liefde en energie, is er één van. Dit mineraal was al in de Romeinse tijd een krachtig amulet voor reizigers, dat beschermt tegen ziektes (inclusief evenwichtsstoornissen, reisziekte), ongevallen en bevriezing. Het past prachtig bij hoe ik het leven zie: als een avontuurlijke reis. Bergkristal heeft ook een helende werking. Je kunt er andere kristallen en edelstenen mee opladen, maar er ook mensen energie, concentratie, inzicht en inspiratie mee geven. Mijn levensmissie. Het versterkt bovendien het zelfgenezend vermogen, net als ik in mijn werk.

De vlinderpop van een zijderups in mijn verzameling staat voor mijn eigen ontwikkeling / transformatieproces: alleen buiten mijn veilige cocon, voel/weet ik dat ik een vlinder ben en geen rups. Kan ik met anderen delen wat ik te delen heb en hen helpen in beweging te blijven of komen. De pop en de vlinder geven de ziel, transformatie, metamorfose, ‘leven, dood en wederopstanding’, schoonheid, vreugde en vrijheid weer. En dan heb ik nog een hartje van roze kwarts. Zowel de vorm als het materiaal staan voor onvoorwaardelijke liefde. Deze steen van het kind en van de kunstenaar beschermt het kwetsbare en het kleine, maakt weerbaar en onweerstaanbaar. Leert je (opnieuw) van jezelf te houden, ook na traumatische ervaringen.

Schelpjes en steentjes maken mijn verzameling compleet. Ze symboliseren mijn kinderlijke nieuwsgierigheid, mijn drang naar zoeken en vinden. Als kind wilde ik zelfs archeoloog worden, de verhalen achter mijn vondsten ontdekken. Ik luisterde ademloos naar mijn opa die vertelde over hoe mensen vroeger en in andere culturen leefden. Speurde zomervakanties lang, met m’n duikbril op, de bodem van het zwembad af. Alle buit, van elastiekjes tot kettinkjes, bracht ik netjes naar de badmeester, opdat alle spulletjes weer terug zouden keren bij de eigenaren. Archeoloog ben ik uiteindelijk niet geworden, hoewel… in 2014 heb ik een speciaal duikbrevet behaald: ‘PADI distinguished specialty Underwater Archaeology’. En dat is niet het enige…

Van zoeken naar vinden

Alleen zijn en samenzijn, ziekte en gezondheid, contact met de dood en met het leven, gemis en geluk, bevriezen door angst en bewegen vanuit verlangen en passie, in buitengesloten en verbonden zijn, aardse en spirituele ervaringen, verrast zijn door bijzondere ontmoetingen, grenzeloos geven én het leven ten volle nemen: alles wat ik ervaren heb, is goed bekeken doortrokken met de kunst van het zoeken en vinden. Nog niet zo lang geleden vond ik, waar ik onbewust naar zocht, mijn bron. Een flinke wond op zielsniveau, die er wonderlijk al die tijd al was. Maar omdat ik niet wist wat ik precies zocht, kon ik het ook niet zien/waarnemen.

Het was een keerpunt. Het leerde me, dat grote vragen het beste te benaderen zijn als een doolhof: de uitgang is er, je moet hem alleen nog maar zien te vinden. Want wanneer je je niet afvraagt óf je er überhaupt, maar hóe je eruit komt, veronderstel je vanzelf dat er een uitgang is. Dat brengt je in actie en geeft je oog voor de mensen die je daarbij kunnen helpen. Maakt van wonden krachtbronnen. Ook mijn eigen wond voelt steeds meer als een kracht, waarmee ik anderen kan dienen in hun zoektocht. De tranen liggen bij de bron, zei een leraar van mij eens.

Zonder wond geen wonder

∞ Wibe Veenbaas ∞

Van vinden naar verbinden

Zo voelt het helemaal. Heb je je eigen wond eenmaal gevonden, dan kun je er (opnieuw) de verbinding mee aangaan en hem transformeren tot krachtbron. Alles wat je nodig hebt, zit al in jezelf. Dat geldt ook voor mij. En dat voelt heel rijk. Zoveel als ik ontvangen heb, zoveel ben ik ook wel een keer verloren. Juist die intense verlieservaringen hebben mij een enorm vertrouwen gegeven in mijn innerlijke kracht en in de verbondenheid met een groter geheel. Hoe meer ik me daaraan overgeef, hoe meer ik me gedragen voel door het leven. Heel voorzichtig, stapje voor stapje. En wie ben jij? Welke stapjes wil jij zetten?

Ik kijk er naar uit je te ontmoeten!

Warme groet,

Cynthia


Lees verder: Over Soulstice en Cynergy